Franciszek Starowieyski (ur. 8 lipca 1930 w Krakowie) - polski grafik, malarz i scenograf. Uznawany przez wielu krytyków sztuki za współczesnego mistrza rysunku. Studia artystyczne ukończył na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i w Warszawie. Popularność zyskał w latach 60. serią plakatów teatralnych i filmowych. Zajmuje się malarstwem, plakatem, grafika użytkową, scenografią teatralną i telewizyjną. Jest twórcą tzw. teatru rysowania. Pośród wielu nagród, których artysta jest laureatem, wymienić należy najważniejsze: Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w Saô Paulo (1973), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu (1975),

Annual Key Award gazety "Hollywood Reporter" (1975/6), nagrody na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie i na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago (1979/82). W obrazach F. Starowieyskiego świat realny łączy się z tworami jego wręcz "niepohamowanej" wyobraźni, a jego twórczość ostentacyjnie nawiązuj do starych XVII-wiecznych mistrzów i przesycona jest groteską oraz humorem. W 1994 roku otrzymał Nagrodę "Złotej Maski" za scenografię do "Króla Ubu" Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim w Łodzi, a w 2004 Nagrodę Ministra Kultury w dziedzinie sztuk plastycznych.